Dün. Bugün. Yarın.

Dün, dündü. Neydi nasıldı bilmiyorum. Var mıydı yok muydu onu da bilmiyorum. Nasıl ispat edilebilir geçmiş zannettiğin şeyin bir rüya olmadığı? Ne gösterebilirsin ki bana düne ait?

Dün, sadece dündü.

Peki ya yarın? Söylesene bana yarın ne zaman gelir? Bir sonraki nefesin olup olmayacağını kimse söyleyemezken, yarın hayalden öte olabilir mi?

Yarın, hep yarın olacak.

Rüyalar ve hayaller. Olanlar yalnızca bugünler.

“Dünü hatırla ve yarını düşün ama bugünü yaşamak zorundasın.”

Reklamlar

Çekilebilirsin

Tam da demini alıyordu mevsim…

Kitaplarımı topladım. Defterlerimi, kağıtlarımı, hepsini dosyalara koydum, raflara kaldırdım. 

 
-Bu gidişin neden? Uzaklaşmak için mi?

-Hayır. Öyküler yazmıyor, masallar dizmiyorum. Yalnızca gidiyorum.

Hep ‘gitme’ye değilse meğlimiz, nedir bu uzaklara dalmalar?
Gerçektir gitmek, herkes gider bir gün. 

Çekilebilirsin.