Aslında Şubat.

‘Yaz’ tuşuna basıyorum piyanonun ve üç küçük sayfa tutuşturuyorum. Aklımda hâlâ o gece var, omzumda ise başın…

Her rüya biraz daha ağır.

Yine düşerken uyandım. Binbir çelme her bir adımda. Hiçbirini görmedim, hepsine takıldım yine. Her yanımda kanlı izleri hatalarımın. Aynada güzel duracak aksi yaralarımın.

Her uyanış biraz daha yorgun.

İyi bir şey duymaya ihtiyacım olduğunda, kaçıyorum iyi bir şey söyleyebilecek insanlardan. Gerçek bir mağlubiyeti sahte bir beraberliğe yeğliyorum. Nihayetinde tükeneceğiz, hepimiz.

Her dönüş biraz daha uzun.

Eve dönüyorum, başım öne eğik. Zor olsa gerek izmarit olmak; daha yanar kavrulurken düşmek bir sebeple o dudakların arasından bir daha dönmemek üzere. Ve yalnızca başı öne eğik eve dönen biri tarafından görülmek…

Her yazılmayan öykü biraz daha yitik. Benim dumanımsa ancak bu kadar.

Reklamlar

Aslında Şubat.” üzerine 4 yorum

  1. zeynep

    ”Her yazılmayan öykü biraz yitik. Benim dumanımsa ancak bu kadar” ne güzel cümleler…Biraz şizofrence,biraz şairsel ve sonuç olarak okudukça okunası yazılar…Farklı düşler kurduran ama bir o kadar da gerçek. Kalemize sağlık. Uzun zamandır böyle güzel yazılar okumamıştım. Benim yazdıklarım bunların yanında oldukça amatörce kalır ve pek çok kişinin yazdıkları da.

    Beğen

Yorum ekle

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s